♥ เ รื่ อ ย เ ปื่ อ ย ♥

 

 

เธอไม่เคยคิดอะไร 
ที่ผ่านมาฉันก็เหมือนใครๆ แค่เพื่อนเท่านั้น 
ที่ผ่านมาทำไมไม่บอกว่าไม่รักกัน 
ไม่มีใจรักฉันแล้ววันนั้นทำไมไม่บอกสักที 

เธอไม่เคยคิดอะไร 
ต่างกับฉันที่คิดมากมายกับเธอคนนี้ 
ไม่มีใจก็น่าจะบอกไม่ควรทำใจดี 
แล้วแบบนี้ฉันจะตัดใจได้อย่างไร 

ช้าไปไหมที่รัก 
บอกว่าไม่มีใจให้พิงพักในวันที่มันสาย 
แล้วความรักที่ให้เธอฉันควรจะทำเช่นไร 
เอาคืนก็ไม่ได้ผลตอบแทนที่เธอจะให้ก็ไม่มี 

ที่ผ่านมาทำไมไม่บอก 
หรือจะหลอกให้ฉันมีความหวังอยู่อย่างนี้ 
ช้าเกินไปที่จะให้ฉันลบลืมความทรงจำที่มี 
สายไปแล้วคนดีที่จะให้เพื่อนเธอคนนี้... ตัดใจ 

 

  หากเราต้องอยู่กับใครสักคน . . . ที่ไม่ได้รักเราแล้ว 
          เราอยากให้เค้า บอกความจริงกับเรา หรือป่าว. . .?
          เราจะรู้สึกอย่างไร หากใครคนหนึ่ง หลอกเราว่ารัก. . . 
          ทั้งๆ ที่หมดรักไปแล้ว

          ทุกอย่างในโลกเปลี่ยนแปลงได้. . .แม้แต่ใจของเราเอง 
          เมื่อวันหนึ่งที่ตื่นขึ้นมา แล้วพบว่า. . .
          เราไม่ได้รัก คนที่เรารักมาตลอดอีกแล้ว
          แม้จะเป็นเรื่องที่เจ็บปวด และยอมรับได้ยาก

          อาจฟังดูไม่ดี. . . แต่ก็คือความจริง ที่สามารถเกิดขึ้นได้จริง
          และคนทุกคน ก็มีสิทธิ์ที่จะเลิกรัก. . . 
          เมื่อหัวใจเราได้ เปลี่ยนไปแล้ว
          การที่จะไปบอกว่า เราไม่ได้รักเขาอีกต่อไปแล้ว. . .

          มันเป็นเรื่องยาก เพราะความรู้สึกผิด. . .เพราะความสงสาร. . .
          หรือ เพราะอะไรอีกมากมาย. . .
          ทำให้หลายคน ไม่ยอมที่จะพูดความจริง
          และเก็บงำ ความรู้สึกมากมายเอาไว้ และทนคบกันต่อไป. . .

          ลองคิดกลับกันดีไหม. . .?
          หากเราต้องอยู่กับใครสักคน ที่ไม่รักแล้ว
          เราอยากจะให้เขา บอกความจริงกับเราหรือป่าว. . .?
          เราจะรู้สึกอย่างไร . . . หากใครคนนึงหลอกเราว่ารัก
          ทั้งๆ ที่หมดรักไปแล้ว

          เรามีสิทธิ์ที่จะเลิกรักก็จริง. . .แต่เขาก็มีสิทธิ์ ที่จะรู้ความจริง
          แค่ไม่รัก ก็ผิดมากพออยู่แล้ว. . . อย่าทำผิดมากกว่าเดิม
          ด้วยการรั้งเขาไว้...

          อย่าอ้างว่า เป็นเพราะความสงสาร
          เพราะมันอาจกลายเป็น. . . ความเห็นแก่ตัว
          บอกความจริงให้เขาได้รู้...
          ให้เขาได้มีส่วน ในการตัดสินใจ ที่จะอยู่หรือไป...

          แม้ไม่ได้ทำให้ความผิดลดลง แต่อย่างน้อยที่สุด...
          ก็จะไม่ทำให้ความผิดมากขึ้นไปกว่าเดิม. . .

 

 “ความรัก” ไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน
แต่ในเมื่อวันนี้... มีแต่เพียงคำว่า "รัก"
"รัก” ที่ให้ไปหมดทั้งหัวใจ

... ดูเหมือนว่า...  
ไม่เคยมีค่า... ในความรู้สึกของคนที่เรารักเลย
ไม่มีโอกาส... ที่จะได้หวังในสิ่งที่ปรารถนา
ไม่มีสิทธิ์... แม้แต่จะคิดว่าจะได้รับ “ความรัก” จากเค้า

แล้วจะมีประโยชน์อะไร
ในเมื่อ... รักแล้ว... มีแต่ช้ำ!! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บอกไม่ถูกว่าเป็นยังไง 

ชีวิต 2-3 วันนี้ เหมือนจะมีความสุข

แต่ ไม่..

 

เหมือนเราหลอกตัวเองไปวันๆเลย เหอๆ

หลอกว่าตัวสำคัญ อย่างนั้น อย่างนี้...

 

ทั้งๆที่รู้ ว่ามันคืออะไร

แต่ใครล่ะ จะอดตั้งความหวังให้ตัวเอง

หวังว่ามันต้องเป็นอย่างนั้น อย่างนี้.. แน่เลย 555

ทั้งที่จริง ควรจะหวังให้มันเป็น ถึงจะถูก..

 

วันนี้ เหมือนถูกความหวังดีดกลับ..

อยากหัวเราะ สมเพชตัวเอง

แต่น้ำตาเสือกไหล.. 

 

ทำไมรู้สึกไร้ค่าแบบนี้..

มีใครเห็นค่าในตัวฉันไหม? 

 

ไม่มี..

 

 

เสียงไก่ขันเป็นสัญญาณให้ชาวนาตื่นแต่เช้ามุ่งหน้าสู่ท้องนาเพื่อเริ่มงานในนา หลังเสียงไก่ขันเสียงอีแม่เริ่มงานดังขลุกขลัก แสงไฟจากตะเกียงและก่อไฟเตาฟืนเพื่อนึ่งข้าวเหนียว เสียงเทน้ำที่หาบมาจาบ่อตักน้ำจากบ่อเทใส่ตุ่มปลุกให้ทุคนต้องตื่น อีพ่อออกไปท้องนาแต่เช้ามืดเพื่อไถนาเตรียมพื้นที่ไว้ปักดำ เมื่ออีแม่เสร็จจากการนึ่งข้าวก็จะตามออกไปติดๆ ส่วนเราก็มีหน้าที่ทำกับข้าวให้พี่กับน้องชายกินเมื้อเช้าก่อนไปโรงเรียน เสร็จแล้วก็เตรียมกับข้าวมื้อเช้าออกไปส่งอีพ่อกับอีแม่ ทุกเช้าอาหารที่จะต้องทำและขาดไม่ได้ แม้ว่าจะมีอาหารอย่างอื่นแล้วก็ตาม คือ แจ่วปลาแดก กับผักลวก

แจ่ว ปลาแดกมีลักษณะแตกต่างจากแจ่วที่เคยรู้จักและเคยได้ยินผ่านหู จำไม่ได้ว่าอีแม่เคยสอนเมื่อใด แต่เราซึมซับและสามารถทำได้อย่างคุ้นเคย มีวิธีทำที่ง่ายไม่ซับซ้อนอะไร ให้เอาพริกชี้ฟ้าดิบมีลูกเขียวปนแดงและหอมกระเทียมเสียบไม้แล้วเอาไปย่างไฟ เมื่อย่างไฟให้สุกเพื่อไม่ให้เหม็นเขียวก็เอามาตำหรือโขลกพอได้ที่แล้วให้ ตักใส่ถ้วย แล้วตักปลาร้าปลาช่อนปลาดุกหรือปลาอะไรก็ได้ที่ดูว่ามันตัวใหญ่ๆวางข้างๆ พริกที่ตำเสร็จแล้ว ฝานมะนาวสักครึ่งเสี้ยววางลงไปด้วยสำหรับบีบเติมรสชาด หรือถ้าไม่มีมะนาวก็ใช้มะม่วงเปรี้ยวฝานบางๆหั่นฝอยลงไป แค่นี้ก็เสร็จแล้วสำหรับการทำแจ่วปลาร้าสูตรดั้งเดิม

แม้ว่าจะมีอาหารอย่างอื่นในมื้อเช้านั้น อีพ่อพูดเสมอว่าถ้าไม่ได้กินแจ่วปลาแดกแล้วมันเหมือนว่ากินข้าวไม่อุ่นท้อง หมายความว่ากินข้าวไม่อิ่มท้อง ยิ่งบางทีมีผักสารพัดที่อยู่ริมรั้ว เช่นผักขา (ผักชะอม) ผักก้านตง ผักตำลึง ยอดลิ้นฟ้า (เพกา) หน่ออ่อนของข่า หรือผักหมน้อยในสวนครัวนำมาลวกจิ้มแจ่วยิ่งเพิ่มรสชาดของแจ่วปลาแดกให้อร่อยยิ่งขึ้น บางทีแจ่วปลาแดกถ้วยนี้สามารถเป็นอาหารมื้อเที่ยงต่อได้อีก ด้วยเหตุผลเดิมๆว่ากินข้าวไม่อุ่นท้องเมื่อไม่ได้กินแจ่ว

หลังเสร็จปักดำนาช่วงเช้าไปจนถึงช่วงบ่ายโมงก็จะเป็นช่วงพักเที่ยงเพื่อกิน อาหาร อาหารหลักๆ อีกอย่างที่ขาดเสียไม่ได้เลยคือส้มตำปลาร้าแม้ว่า อีแม่จะเป็นคนไปหาอาหารมาทำในมื้อเที่ยงเพิ่มอีกก็ตาม บางที่หน้านาที่ไถไว้จำนวนมากๆ ไม่สามารถปักดำให้เสร็จภายในเที่ยงหรือบ่ายโมง ก็จะเลื่อนเวลาพักไปจนบ่าย 2 โมง เพราะถ้าหลังจากพักเที่ยงแล้วจะต้องลงมือถอนต้นกล้าสำหรับปักดำวันต่อไป ดังนั้นจึงต้องเร่งให้เสร็จแม้จะเลื่อนเวลาพักออกไปช้าก็ตาม

เมื่อหยุดพักช้าก็ทำให้เวลาไม่พอที่จะไปหาอาหารมาเพิ่มในมื้อเที่ยง วันนั้น อีแม่จัดแจงเด็ดใบขมิ้นที่ปลูกไว้บนคูนาข้างสระน้ำมาล้างน้ำเพื่อให้ดินที่กระเด็นใส่เวลาฝนตกหลุดออก เสร็จแล้วก็เลือกปลาแดกตัวใหญ่ๆ กะว่ามีเนื้อของปลามากๆหน่อยวางทับลงไปกับพริกและหอมกระเทียมที่โขลกพอหยาบๆ เสร็จแล้วห่อให้มิดชิดกลัดตรงปลายตองด้วยไม้กันไม่ให้หลุดแล้วนำไปตั้งหมกลงบนขี้เถ้าและกลบข้างๆ ให้รอบ ทิ้งไว้ประมาน 5 นาที ความร้อนระอุของขี้เถ้าจะทำให้ปลาร้าสุกและมีกลิ่นหอมหวลทั้งจากเครื่องเทศ และความหอมจากใบขมิ้น นำมาปั้นจิ้มกับข้าวเหนียว บรรยากาศแห่งท้องทุ่งแสงแดดที่ร้อนแรงยามบ่ายมองเห็นแสงความร้อนระยับไกล แต่ก็มีลมพัดเย็นสบายผ่านท้องทุ่งอันไพศาลและความเหนื่อยล้าที่ต้องสูญเสียพลังงานไปกับการปักดำนาหลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน ทำให้หมกปลาแดกของอีแม่ในวันนั้นอร่อยเป็นยิ่งนัก

ด้วยความอร่อยหลากหลายรูปแบบและรสชาดของปลาร้า ที่เติมคุณค่าทางอาหารด้วยผักพื้นบ้านชนิดต่างๆมาเป็นองค์ประกอบมื้อแล้วมื้อเล่า ทำให้เกิดพลังสมองและสองแขน สองขาเติบโตมาต่อสู้ชีวิบนโลกกลมๆ เบี้ยวๆ ใบนี้จนถึงวันนี้

ช่างมหัศจรรย์จริงๆ นะปลาร้า...........